ေဂးဆိုသည္မွာ
ရပ္ရြာနယ္ေျမ၊ ေဒသဟူ၍ အနက္အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ကယားတို႕သည္ ေဂး(ေခၚ) ေတာေကာင္လိုက္ပြဲက်င္းပျခင္းသည္
အေရးပါသည့္ ရိုးရာဓေလ့ထံုးစံပြဲတစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။
ေဂး(ေခၚ)ေတာေကာင္လိုက္ပြဲက်င္းပရျခင္း၏
ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ မိမိတို႕ပိုင္ရပ္ရြာနယ္ေျမေဒသ အစရွိသည္မ်ား မပ်က္စီးဘဲ တည္ၿမဲေစရန္
ေရေျမေတာေတာင္ေစာင့္နတ္မ်ားတို႕က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ ကာကြယ္ရန္ ယဇ္ပူေဇာ္ပသျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေရွးအခါက ကယားတို႕သည္ ေဂး(ေခၚ)ေတာေကာင္လိုက္ပြဲကို တစ္ႏွစ္လွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္သံုးႀကိမ္အထိ
က်င္းပေလ့ရွိပါသည္။ ငါးႏွစ္ တစ္ႀကိမ္၊ ခုႏွစ္ရက္ တစ္ပတ္ၾကေအာင္ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားသည့္
ေတာေကာင္လိုက္ျခင္းမ်ဳိးကိုလည္း က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ထိုပြဲေတာ္မ်ားကို က်င္းပသည့္အခါ
ဖားစည္မ်ားကိုတီးၿပီး ဂါထာ၊ မႏၱန္မ်ားကို ရြတ္ဆိုၾကပါသည္။ ယင္းပြဲေတာ္ရက္တစ္ပတ္ အတြင္း
ေတာ္ေကာင္မ်ားကို ေန႕စဥ္ရက္ဆက္လိုက္ေနၾကၿပီး အိမ္ေနသူမ်ားအားလံုးတို႕သည္လည္း အလုပ္မလုပ္ၾကေခ်။
ကယားတို႕သည္ ေဂးပြဲကို ေက့ထ်ဳိးဘိုးပြဲေတာ္က်င္းပၿပီးစီးသည့္ ေႏြရာသီတြင္ တစ္ႀကိမ္ႏွင့္
မိုးတြင္းေတာင္ယာစပါးေကာက္ပဲသီးႏွံစိုက္ပ်ဳိးၿပီးစီးသည့္အခ်ိန္တြင္ တစ္ႀကိမ္ က်င္းပေလ့
ရွိပါသည္။
ကယားတို႕ ေဂး(ေခၚ)ေတာေကာင္လိုက္ပြဲက်င္းပပံုမွာ
ေတာေကာင္လိုက္မည့္ ေန႕ရက္ကို သတ္မွတ္ႏိုင္ရန္ သံုးရက္ႀကိဳတင္၍ ၾကက္ရိုးထုိးၿပီး၊ ေန႕ေကာင္းရက္ျမတ္ကို
ေရြးၾကပါသည္။ ေတာေကာင္ လိုက္ပြဲအျဖစ္ ေရြးယူသတ္မွတ္ေသာေန႕တြင္ နံနက္မိုးလင္းမွစ၍ ေတာေကာင္လိုက္သူမ်ား
ရပ္နားသည္အထိ မည္သူမွ် ရြာတြင္းတြင္လည္းေကာင္း၊ ရြာအျပင္တြင္ လည္းေကာင္း အလုပ္အလုပ္ရသည့္အျပင္
အသားကိုလည္း မစားရ၊ အိမ္ထဲမွာပင္ ၿငိမ္သက္စြာ ေနၾကရသည္။ အေ၀းမွလာသည့္ ဧည့္သည္မ်ားကိုလည္း
ေတာေကာင္လိုက္ေနခ်ိန္အတြင္း ရြာတြင္းသို႕ ၀င္ေရာက္ျခင္းကို တားျမစ္ၾကသည္။ ရြာတြင္ ေတာေကာင္
လိုက္ပြဲက်င္းပေနျခင္းကို ရပ္ေ၀းမွ ဧည့္သည္မ်ားသိရွိႏိုင္ရန္ ရြာတြင္းသို႕၀င္ေသာ အ၀င္လမ္းမ်ားထိပ္တြင္
သစ္ကိုင္းမ်ားျဖင့္ ပိတ္ထားေလ့ရွိပါသည္။
ေတာေကာင္လိုက္ပြဲက်င္ပသည့္ေန႕တြင္ ထမင္းထုပ္ကိုယ္စီျဖင့္
လက္နက္မ်ားႏွင့္အတူ ရြာအျပင္ဘက္ လမ္းဆံုတြင္ စု႐ံုးၾကပါသည္။ ထိုအခါေတာေကာင္ေပါမ်ားသည့္ေနရာကို
တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကသည္။ ေတာေကာင္လိုက္ရာတြင္ ယဇ္ပူေဇာ္ရန္ ဂ်ီ(ေခ်) သတၱ၀ါရရွိရန္ ဓေလ့ထံုးစံရွိပါသည္။
ေခ်မရပါက က်ားမွအပ အျခားသတၱ၀ါေကာင္မ်ားျဖင့္လည္း ယဇ္ပူေဇာ္ႏိုင္သည္။ အကယ္၍ ေတာလိုက္ရာ၌
မည္သည့္သတၱ၀ါမွ် မရပါက ေတာေကာင္ရသည္အထိ ဆက္လက္ ေတာလိုက္ၾကပါသည္။
ေတာေကာင္လိုက္ပြဲက်င္းပေနစဥ္တြင္
ရြာတြင္ေနခဲ့ေသာ ရြာသားမ်ားအားလံုးတို႕သည္ ေတာေကာင္လိုက္သူမ်ား ျပန္လာသည္အထိ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကသည္။
ထိုသို႕ျပဳလုပ္ရျခင္းမွာ ေတာေကာင္လိုက္သူမ်ား ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား တစ္စံုတစ္ရာမျဖစ္ေစရန္အတြက္
ျဖစ္ပါသည္။ ေတာေကာင္လိုက္ရာတြင္ ႀကီးမားေသာ ေတာေကာင္မ်ားႏွင့္ အျခားအေကာင္မ်ားရရွိပါက
ရြာသို႕ သတင္းပို႕ေပးရပါသည္။ ထိုအခါ ရြာတြင္ ေနခဲ့သူမ်ားက ထမင္းေခါင္ရည္အစရွိသည့္ စားဖြယ္မ်ားျပဳလုပ္ၿပီး
ႀကိဳဆိုၾကပါသည္။
ေတာလိုက္၍ ရလာေသာအေကာင္မ်ား၏
အသားမာ်းကို အိမ္တိုင္းအညီအမွ်ေစ့ေအာင္ ေ၀ေပးရန္ ျပဳလုပ္ရသည္။ က်န္ရွိေသာ အရိုးမ်ား၊
ေခါင္းႏွင့္ အသည္းမ်ားအားလံုးကို ခ်က္ျပဳတ္၍ က်က္ေသာအခါ ေဂးဖု(ေခၚ)အႀကီးအကဲက ဦးေဆာင္၍
ေတာေကာင္၏ အရိုးႏွင့္အသားမ်ဳိးစံုအနည္းငယ္စီ စုပံုထားၿပီး ဂါထာ မႏၱန္ဆိုကာ ေဂးဖုေခၚသစ္ပင္ေပၚ၌
ယဇ္ပူေဇာ္ပသတင္ထားရသည္။ နတ္ပူေဇာ္တင္ထားၿပီးေသာအခါ ထူး(ေခၚ) ကၽြဲဂ်ဳိခရာကို သံုးႀကိမ္သံုးခါက်ယ္ေလာင္စြာ
မႈတ္ေပးရသည္။ ထိုသို႕မွဳတ္ျခင္းမွာ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲၿပီးေၾကာင္း ခြဲေ၀ေပးေသာ အသားမ်ားကို
မည္သူမဆို စားႏိုင္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးသည့္ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ပါသည္။
နတ္စာပူေဇာ္ပသမႈျပဳလုပ္ၿပီးသည္အခါ
အသားမ်ားကို ေတာေကာင္လိုက္သူမ်ားအားလံုး တစ္ေပ်ာ္တစ္ပါး စားၾကပါသည္။ ဟိုတစ္စုသည္တစ္စု၀ိုင္းထုိင္ၾကၿပီး
ေတာေကာင္လိုက္ပံု၊ ပစ္ခတ္ပံု၊ ဖမ္းယူရရွိပံုစသည္မ်ားကို ေျပာဆိုၾကၿပီး ညေနပိုင္းမိုးခ်ဳပ္အခ်ိန္တြင္
ရုတ္သိမ္းၿပီး ေနအိမ္အသီးသီးသို႕ ျပန္သြားၾကပါသည္။
No comments:
Post a Comment